|
Klub Turystyki Kolarskiej PTTK „BIELIKI” w Świnoujściu oraz URZĄD MIASTA ŚWINOUJŚCIE WYPOŻYCZALNIA ROWERÓW „GINO” tworząc ŚWINOUJSKĄ INICJATYWĘ ROWEROWĄ „ŚwIR” zapraszają na piątą i ostatnią już trasę rowerową w 2011 r. skierowaną dla zaawansowanych turystów przyjezdnych jak i mieszkańców Świnoujścia.
Wycieczka odbędzie się w najbliższą niedzielę dnia 21.08.2011 r. na trasie KACHLIN - MELLENTHIN - MORGENITZ - KRIENKE - RANKWITZ PORT- USEDOM - MOST NA PIANIE - KARNIN - USEDOM - STOLPE - DARGEN - KAMMINKE – 82 km (dla mniej zaawansowanych przewidziana jest też trasa skrócona z pominięciem mostu na Pianie oraz Karnina – o długości 62 km), gdzie w Mellenthin, Rankwitz, Karnin i Bossin w punktach gastronomicznych istnieje możliwość wypicia kawy lub coś zjeść.
Warunkiem uczestnictwa jest:
1.ubezpieczenie NW – posiadanie we własnym zakresie lub za 3 zł. ubezpieczenie się na starcie (wymagany PESEL), osoby, które choć raz już podały swój PESEL będą ubezpieczone dodatkowo przez Oddział Morski PTTK jako całościowa wycieczka;
2.posiadanie sprawnego roweru oraz dętki zapasowej stosownej do rozmiaru koła;
3.osoby niepełnoletnie będą pod opieką osób dorosłych i posiadać kask;
4.podporządkowanie się poleceniom organizatorów – szczególnie tym, które dotyczą bezpieczeństwa
5.zakaz spożywania alkoholu (również piwa, które jest zalecane po powrocie z trasy)
6.być życzliwym dla innych współuczestników;
7.posiadanie ze sobą dokumentów tożsamości (dowód osobisty lub paszport) – dotyczy również dzieci
Organizatorzy przewidzieli tą trasę dla turystów zaawansowanych, jako że dystans 82 km nie jest dla początkujących. Trasa w zdecydowanej większości prowadzi bocznymi drogami przyjaznymi dla rowerów, co pozwoli w pełni poznać odległe zakątki i kolejne uroki wyspy Uznam. Powrót przewidywany jest na około godz. 18.00 – 19.00.
Zapisy (również telefoniczne) przyjmowane są w Oddziale Morskim PTTK Świnoujście (91-321-26-13), wypożyczalni rowerów, „GINO” (609-144-367) - która udziela rabatu przy wypożyczeniu roweru na trasę, jak również Centrum Informacji Turystycznej przy promach Bieliki (91-322-49-99).
Każdy uczestnik otrzymuje dyplomik potwierdzający przebytą trasę a osoba, która na trasach
DNIA ŚWIRA przebyła największą ilość kilometrów dodatkowo
GODNOŚĆ „ŚwIR”-a 2011 roku.
Zbiórka w niedzielę o godz. 08.00 przy przystanku kolejki UBB na ul.11 Listopada
Do zobaczenia na trasie, którą opracował
Przodownik Turystyki Kolarskiej PTTK Nr 4136
Wiesław Król
887-464-804
Kolejne wycieczki odbędą się dopiero w czerwcu-lipcu-sierpniu 2012 r. – łącznie 6 tras po wyspach Wolin i Uznam. Organizatorzy są otwarci na wszelkie sugestie trasowe i organizacyjne w 2012 r i mają nadzieję, że atmosfera na trasach będzie, co najmniej tak sympatyczna jak w 2011 r.
Wszelkie uwagi, sugestie można kierować na adres e-mail:
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
ZOBACZ ZDJĘCIA - http://www.facebook.com
OPIS TRASY – 21.08.2011 r.
KACHLIN - MELLENTHIN - MORGENITZ - KRIENKE - RANKWITZ PORT - USEDOM - MOST NA PIANIE - KARNIN - USEDOM - STOLPE - DARGEN - GARZ
KACHLIN
Kachlin położony jest w południowej części Uznamu, 500 metrów na północ od drogi B 110. Leży nad Kachliner See [ jeziorem Kachlin ], na obrzeżach bagniska Thurbruch. Wioska ma 110 mieszkańców. Oprócz starych, kamiennych stodół oraz unikalnego spichlerza do oglądnięcia jest przepompownia wiatrowa na bagnach Thurbruch.
MELLENTHIN
Pierwsze wzmianki wspominają tą miejscowość jako Mildotitz w 1270 roku. Polska nazwa Mellenthin to Mielęcin. Mellenthin, otoczone polami i lasami, leży w środkowej części wyspy Uznam i jako jedna z nielicznych miejscowości na wyspie nie ma dostępu ani do morza, ani do Zalewu Szczecińskiego, ani do jeziora. Najbliższa "woda" jest w Neppermin - Zalew Szczeciński - w odległości 2,8 kilometra. Na stałe mieszka tutaj około 260 mieszkańców.
Najstarszym i najciekawszym zabytkiem i miejscem do zwiedzenia jest średniowieczny kościół, wybudowany w 1330 roku z kamienia i czerwonej cegły. Chór posiada sklepienie krzyżowe. W XVI wieku zbudowano nawy boczne. W 1691 roku ławki kościelne zostały ozdobione motywami roślinnymi, które zachowały się do dzisiaj. Budowę wieży kościoła ukończona w 1702 roku, a na jej szczycie zamontowano wiatrowskaz [ w 1801 roku ]. W roku 1879 kościół wzbogadza się o organy. Prezbiterium ma krzyżowo-żebrowe sklepienie, na nim też w 1930 roku odkryto XIV-wieczne freski. Prezbiterium i obecny ołtarz pochodzą z 1755 roku. Wnętrzne kościoła jest zdobione, upiększone XVII-wiecznymi obrazami i innymi pamiątkowymi elementami. Wokół kościoła znajduje się stary cmentarz otoczony ceglanym murem - do dzisiaj zachowały się metalowe krzyże. W kościele pochowany jest pierwszy właściciel zamku Mellenthin , Rüdiger von Neuenkirchen i jego żona Ilsabe z Eickstädt. Zmarli pod koniec XVI wieku.
Godny obejrzenia jest "zamek na wodzie", który został wzniesiony na polecenie Rüdigera von Neuenkirchen. Budowniczym był Włoch Antonio Wilhelmi. Budowę zakończono w 1575 roku. Zamek był otoczony kilkumetrową fosą, która jest widoczna do dzisiaj. Przez fosę do zamku prowadzi kamienny most, który w formie obecnej został wzniesiony w 1942 roku. Od 2001 roku zamek i przyległy teren jest własnością rodziny Fidor. Zamek został odrestaurowany, obecnie znajduje się tam hotel. Część sal dostępna jest dla turystów, chociaż do obejrzenia, oprócz architektury wnętrz i zbroi rycerskiej jest niewiele. Można skorzystać z kawiarni i resturacji. Także na dziedzińcu zamku znajduje się resturacja, która jest dosyć tłumnie odwiedzana przez turystów. Z boku zamku znajdują się czworaki, w których też funkcjonuje kawiarnia. Wejście na dziedziniec kosztuje 2 euro - opłata pobierana jako myto za przejście mostu. W pobliżu zamku znajduje się niewielki stawek. Wokół zamku prowadzi ścieżka pod starymi drzewami. Dla zmotoryzowanych turystów przed zamkiem jest obszerny parking.
Przy drodze dojazdowej do zamku mijamy były majątek wzniesiony w XVI wieku z muru pruskiego. Budynek został odrestaurowany. Obecnie znajduje się tu hotel z 20 pokojami i 4 apartamentami, restauracją. W jednym z pomieszczeń prezentowana jest stara porcelana, tu też można zakupić wyroby porcelanowe. Specjalnością kawiarenki przed budynkiem w lawendowym ogródku są gofry i kawa ze śmietanką. W sklepiku można kupić wyroby miejscowych rzemieślników i zdrową, ekologiczną żywność. Na dachu bydynku, na wieżyczce od strony zamku zbudowały swoje gniazdo bociany. Wokół Mellenthin rozciąga się, utworzony w 1995 roku, 65-hektarowy rezerwat przyrody.
MORGENITZ
Tereny Morgenitz zamieszkane były już około 4500 lat temu. Słowianie założoną tu osadę nazywali Murignevitz. Jest to osada liczaca 150 mieszkańców leżąca w głębi wyspy. Nie posiada dostępu do morza, zalewu ani jeziora. Leży na uboczu uczęszczanych szlaków, dlatego panująca tu cisza, spokój i wiejski klimat przyciąga sporo turystów pragnących odpoczynku z dala od miejskiego zgiełku. Dodatkowego uroku wiosce dodają wąskie, brukowane uliczki. Wczasowiczom oferowane są dwa pensjonaty oraz kilkanaście prywatnych kwater. Skorzystać można z restauracji. Istnieje możliwość przejażdżek konnych.
Morgenitz posiada stary romański kościółek pochodzący z XV wieku. Budowla nie ma wież. Drewniana dzwonnica postawiona jest na zewnętrz kościoła, na terenie otaczającego go cmentarza. Pochodzi z 1820 roku. Obok niej posadowiono duży głaz z tablicą upamiętniającą poległych podczas I wojny światowej, w której wzięło udział 16 konnych ochotników z Morgenitz. W 1747 roku na skutek wiatru uszkodzony został znacznie dach kościoła i został w większej części zmieniony. W 1887 roku kolejna katastrofa - spłonęła pobliska plebania. W 1894 roku kościół doczekał się organów. Na otaczającym kościół starym cmentarzu można podziwiać stare, żelazne krzyże nagrobkowe z początków XIX wieku. Druga część cmentarza położona jest po drugiej stronie drogi. Wokół kościoła rosną stare lipy i morwy. Morwy sadzono tu za czasów Fryderyka II Wielkiego [ króla pruskiego z XVIII wieku ], który próbował założyć na tych terenach hodowle jedwabników.
W pobliżu kościoła, w dużym domy krytym strzechą, znajduje się pracownia ceramiczna, której wyroby są cenione daleko poza terenami wyspy. W każdy ostatni weekend lipca organizowane są targi ceramiczne. Swoje wyroby prezentują rzemieślnicy i amatorzy z całych Niemiec.
KRIENKE
Krienke położone jest w środkowej części wyspy Uznam, u podstawy tak zwanegoLieper Winkel - cypla przypominającego maczugę wcinającego się w wody Achterwasser. W latach 1367-1527 Krienke było własnością rodziny Lepel, następnie rodziny Borke.
Aktualnie Wieś zamieszkuje blisko 80 osób. Zachował się stary majątek z zabudowaniami z czerwonej cegły oraz stary dom rybacki. Godny obejrzenia jest także duży spichlerz zbożowy. W Krienke można spotkać zarówno stare domy, niektóre kryte strzechą, jak i nowe lub przebudowane. W wielu z nich wynajmowane są kwatery dla turystów. Warto zwrócić uwagę na dużą oborę z muru pruskiego. We wsi jest sklep otoczony zielenią, przed wejściem stoją liczne donice z kolorowymi kwiatami.
Około 1400 metrów od Krienke, przy drodze do Suckow rośnie stary, ponad 750-letni dąb
RANKWITZ
Rankwitz [ polska nazwa Rankowice ] położone jest w południowo-zachodniej części Lieper Winkel, w środkowej części Uznamu nad wodami Achterwasser. Rankevyz wspominane jest w 1317 roku. Była to osada rybacka; w 1666 roku mieszkało tu tylko 2 rolników. W latach 1896-98 wybudowano drogę do Liepe. Groźny pożar, który wybuchł w 1935 roku, zniszczył doszczętnie 3 domy. Ze względu na małą ilość dzieci i brak perspektyw rozwojowych wsi, w 1974 roku zamknięto w Rankwitz szkołę.
Rankwitz liczy obecnie 150 mieszkańców. Nad rzeką Pianą zbudowano w 1951 roku port. Był on za czasów NRD głównie portem rybackim, na miejscu przerabiano złowione ryby. Po roku 1990 stał się miejscem turystycznym - można tu zakotwiczyć jacht, łódż, żaglówkę, można popłynąć w rejs po wodach Piany aż do mostu w Karnin. Port posiada ponad 20 miejsc na duże jednostki pływające. Głębokość wody wynosi około 2 metry. Na lądzie znajduje się restauracja i wędzarnia ryb, postawiono domki z pokojami do wynajęcia. Teren pięknie zagospodarowany, pełen zieleni i kwiatów. Można odpocząć pod parasolami na leżakach, posiedzieć w ogródkach piwnych.
USEDOM
Usedom leży w południowo-zachodniej części wyspy. Region był zamieszkany już w okresie neolitu. W VIII - IX wieku obszar zamieszkiwali Słowianie. W 1128 roku na tych ziemiach powstał zamek, w 1155 zbudowano klasztor Grobe [ przeniesiony w 1309 roku do Pudagla ]. Osada Usedom powstała w XIII wieku. Prawa miejskie Usedom otrzymało 23 grudnia 1298 roku. Miasto zostało zniszczone w 1475 roku na skutek pożaru. Kolejny pożar strawił miasto w 1688 roku - pozostało po nim tylko kilka domów. W 1876 roku miasto uzyskuje połączenie kolejowe, które zniszczono w 1945 roku. Do dzisiaj w dobrym stanie zachował się budynek stacji kolejowej.
Położenie miasta sprzyja wypoczynkowi. Z dala od uczęszczanych szlaków, otoczone wodami, polami i łąkami. Występują tu rzadkie garunki ptaków drapieżnych [ między innymi orła bielika ] oraz ptaków wodnych. Miasto zamieszkuje około 1900 osób. Niska, pięknie odnowiona zabudowa, kolorowe domy, wąskie, brukowane uliczki, czystość i spokój nadaje miasteczku swoistej atmosfery.
Usedom posiada sporo atrakcji turystycznych. Jadną z nich jest Brama Anklam [ Anklamer Tor ]. Znajduje się na zachodnich obrzeżach miasta przy drodze w kierunka Karnin. Brama została zbudowana około 1450 roku i była częścią średniowiecznych fortyfikacji. Miała ona chronić miasto przez najeździami od strony zachodniej. W późniejszych czasach budowla pełniła rolę więzienia. Jest to czteropiętrowy budynek z cegły zakończony dachem namiotowym. W dolnej części znajduje się zakończona ostrołukiem brama. Przed wiekami od strony zewnętrznej posiadała solidną bramę. Obecnie wewnątrz znajdują się ekspozycje poświęcone historii Usedom, sala malarzy. Na piętrze, w niewielkiej salce często udzielane są śluby.
Zwiedzając Usedom należy udać się na wzgórze zamkowe. Tu w 1128 roku został wzniesiony zamek Wendish, siedziba książąt Pomorza Zachodniego. Do dzisiaj praktycznie nic się z niego nie zachowało. Natomiast na wzgórzu wznosi się obecnie krzyż upamiętniający działalność na tym obszarze biskupa Ottona z Bambergu oraz przyjęcie chrzestu. Na rynku, obok ratusza, góruje późnogotycki kościół Najświętszej Marii Panny. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1337 roku. Zniszczony podczas pożaru w 1475 roku, kościół został odnowiony w 1726 roku. Przebudowany ponowna miała miejsce w latach 1891-93. Odnowiono chór, górną część wieży oraz wewnętrznego, neogotyckiego wyposażenia. W kościele znajduje się późnośredniowieczna płyta nagrobkowa książęcej pary Racibora i Przemysławy, którzy założyli pod Usedom klasztor Grobe.
Niedaleko wzgórza znajduje się niewielki port dla łodzi i zaglówek. Leży on w końcowej części jeziora Usedom [ Usedomer See ], z którego 60-metrowym przesmykiem pomiędzy Ostklüne a Wilhelmshof można wypłynąć na wody Zalewu Szczecińskiego i dalej rzeką Pianą [ Peene ] do Bałtyku.
ZECHERIN [ Usedom Winkel ]
Zecherin leży na południowo-zachodnich obrzeżach wyspy Uznam w odległości kilkuset metrów od rzeki Piany. Zapiski wspominają o Zecherin już w XII wieku pod nazwą Sikeriz. Wieś zamieszkana jest przez 75 osób, posiada połączenia autobusowe z innymi miejscowościami. Tutaj można obejrzeć starą, największą na wyspie murowaną stodołę. Mieszkańcy utrzymują się głównie z rolnictwa.
W 1867 roku w Zecherin powstała przeprawa promowa łącząca wyspę Uznam ze stałym lądem w okolicach Anklam. W latach 1930-31 zbudowano liczący 330 metrów most. Został on wysadzony w powietrze w 1945 roku. Most został odbudowany w 1955 roku i zmodernizowany w 1999. Położony jest około 1 kilometra od Zecherin.
KARNIN
Karnin leży na południowo-zachodnim skraju wyspy. To niewielka miejscowość licząca kilkanaście domostw, które zamieszkuje niecałe 80 osób. Jej jedynym, ale za to bardzo atrakcyjnym obiektem do obejrzenia są pozostałości mostu kolejowego. Przebiegała tu kiedyś trasa kolejowa łącząca Świnoujście z Berlinem. Zachował się też budynek stacji kolejowej, gdzie mieści się obecnie małe muzeum. Te obiekty ściągają spore grupy turystów. Odcinek torów kolejowych znajdujący się przy stacji i biegnący w kierunku byłego mostu nie jest autentyczny, został ułożony na początku tego wieku. Karnin posiada mały port dla stateczków i motorówek oraz drugi, dla jachtów i zaglówek. Stąd można stateczkiem przepłynąć na ląd stały do Kamp [ odległość około 800 metrów ]. Oprócz pasażerów statek zabiera na pokład kilka rowerów. Dla dzieci zbudowano niewielki plac zabaw.
STOLPE
Stolpe leży w południowo-zachodniej części wyspy w odległości 1,5 kilometra od Zalewu Szczecińskiego. Miejscowość liczy sobie około 390 mieszkańców. Stolpe jest jednym z najstarszych miast na Uznamie. W latach 1321 - 1754 przez 12 pokoleń Stolpe było w posiadaniu rodziny Schwerin. Wieś była potem w posiadaniu pruskim, jednak w 1896 roku Bernhard von Schwerin kupuje Stolpe za 330 000 marek. Stolpe jest z powrotem własnością Schwerinów aż do II wojny światowej. W 1880 roku przez Stolpe zbudowano linię kolejową na trasie Ducherow - Świnoujście, która była czynna do 1945 roku. W 1928 roku powstała straż pożarna; pierwszym woźnicą wozu bojowego został Gustav Greger. Hrabina Fredda von Schwerin ufundowała pompy. Po wojnie Stolpe nie rozwinęło się. Z powodu małej ilości dzieci, w 1971 roku zamknięto szkołę - dzieci do dzisiaj chodzą do szkoły w Usedom odległego o blisko 6 kilometrów.
W XV wieku w Stolpe zbudowano kościół, który został zniszczony przez piorun w 1867 roku. W latach 1871-73 zostaje odbudowany z czerwonej cegły , zamontowano organy wykonane w pracowni GrÜneberga w Szczecinie. 2Wnętrze zaprojektowali miejscowi cieśle. Po II wojnie światowej, w 1945 roku kościół został ograbiony. Wywiezione organy odtworzono w 1969 roku. Kościół należy do parafii luterańskiej w Usedom. Przed kościołem znajduje się pomnik żołnierza trzymającego granat - to pomnik pamięci ofiar I wojny światowej.
Inną atrakcją Stolpe jest zamek. Pierwsze jego części wzniesiono w latach 1570 i 1600. Odnowiony i rozbudowany został pod koniec XVII wieku. Ponownie zamek przebudował Friedrich von Schwerin w 1905 roku. W 1974 roku zburzono trzy wieże zastępując je płaskimi dachami. Zamek w latach 1973 - 1993 był własnością firmy Nord eG, która prowadziła tu obozy letnie dla dzieci niemieckich i polskich oraz restaurację. Zamek opustoszał w 1990 roku. Został odnowiony w 2001 roku przez utworzone Stowarzyszenie, które zarządza zamkiem. Aktualnie w jego wnętrzu organizowane są kilka razy w roku imprezy, między innymi koncerty. Ciekawy [ może ciekawszy od samego zamku ] jest budynek znajdujący się w jego pobliżu. W przeszłości pełnił on różne funkcje - służył jako magazyn, stajnie, obory oraz kwatery dla służby zamkowej. W odległości 1,8 kilometra nad Zalewem Szczeciskim znajduje się mały port - kilkudziesięciometrowy kanał w głąb lądu. Mogą tu dobijać tylko małe łodzie. Przez Stolpe kursują autobusy komunikacji zbiorowej, nie ma połączenia kolejowego.
DARGEN
Dargen powstało około 1835 roku. Miejscowość leży na środku południowej części wyspy, w pobliżu drogi B 110. Nie ma bezpośredniego dostępu do morza, jeziora, zalewu. Jednak do brzegu tego ostatniego nie jest daleko - około 2 kilometrów. Jest tam niewielki port dla łodzi, jachtów posiadający mały kamienny falochron. Port do roku 1945 był wykorzystywany do rozładunku i załadunku amunicji, którą dalej transportowano koleją do / z podziemnych bunkrów w Mellenthin.
Dargen liczy około 550 mieszkańców. Jest to cicha, spokojna miejscowość. Posiada kilkanaście kwater do wynajęcia dla wczasowiczów. Jedynym praktycznie miejscem wartym obejrzenia w Dargen jest Technikmuseum und Zweirad Museum - Muzeum Techniki i Motocykli. Mieści się ono na Bahnhofstrasse 7. Zostało otwarte w 1997 roku na terenie byłego NRD-owskiego gospodarstwa rolnego. Można obejrzeć stare pojazdy: samochody, ciągniki, motocykle, autobusy, sprzęt wojskowy, silniki, pompy i inne urzędzenia. Część z nich jest w dobrym stanie, część czeka na odrestaurowanie. Większość wystawy można oglądać zza płotu od strony drogi. Piękny czerwony autobus stojący na środku placu to pierwszy w krajach RWPG autobus, który posiadał klimatyzację. Jeździł nim I Sekretarz Partii, przywódca NRD, Erich Honecker. Wejście na teren oraz do hali wystawowej i kawiarenki jest płatne. Niektóre pojazdy stoją na zewnątrz - można do nich wchodzić, siąść za kierownicą. Oprócz tego oglądnąc można też wystawę towarów konsumpcyjnych i przedmiotów gospodarstwa domowego w czasów NRD. Muzeum jest czynne od początku kwietnia do końca października.
GARZ
Garz położony jest w południowo-wschodniej części wyspy Uznam, w pobliżu granicy z Polską. Cicha i zadbana miejscowość zamieszkana jest przez 225 mieszkańców.
Miejsce obecnego Garz było już osiedlone w epoce brązu, o czym świadczą wykopaliska archeologiczne. W czasie I wojny światowej zginęło 18 mieszkańców Garz. 4 maja 1945 roku, podczas nalotu radzieckich samolotów, na 82 istniejące w tym czasie budynki zniszczone zostają 22. Podczas działań wojennych 1939-45 zginęło 29 mieszkańców Garz.
Godny obejrzenia jest kościół w Garz. Został wzniesiony z kamienia około 1450 roku. W 1788 roku rozebrano dzwonnicę ze względu na jej zły stan techniczny. Dzown przeniesiono przed kościół. W 1856 roku zbudowano obok kościoła niedużą, drewnianą, wolnostojącą dzwonnicę. Obecnie są tam dwa dzwony. Wokół kościoła położony jest cmentarz. Wnętrze kościółka jest też interesujące - malowidła, stare, drewniane ławki, organy, dwa statki wotywne. Kościół jest udostępniony dla zwiedzających, otwarty codziennie, wejście darmowe.
Garz posiada połączenia autobusowe. W miejscowości nie ma hotelu, ale można tu wypocząć w wiejskiej ciszy wynajmując prywatne kwatery. |
.jpg)
