Foto. Artur KUBASIK

Sobotni koncert XII Festiwalu – Świnoujskie Wieczory Organowe gościł w kościele pw. Chrystusa Króla trzech wykonawców i był wyjątkowy.  

Tę muzyczną „podróż” rozpoczęła we Włoszech – po raz pierwszy grająca w Świnoujściu – mistrzyni gry organowej Ursula GRAHM, mieszkająca w Szwecji absolwentka warszawskiej Akademii Muzycznej. Zagrała Toccatę B. Pasquiniego, którego 300 rocznicę śmierci  świat muzyczny obchodzi w tym roku i już tym utworem oczarowała świnoujską publiczność brzmieniem organów i wykonaniem.

     Licznie przybyła na koncert publiczność miała okazję poznania także innych dźwięków. Za sprawą harfistki Ireny DAVIDSON- absolwentki krakowskiej Akademii Muzycznej 

i   Lindsaya DAVIDSON – znanego i cenionego na świecie kompozytora i wirtuoza gry na dudach, przeniosła się do Szkocji. Para zagrała trzy utwory, przeplatane historią tych instrumentów i powstania kompozycji. Rozpoczęli pięknym utworem, który Lindsay skomponował jako ślubny prezent dla Ireny. Następnie solo na harfie zagrała I. Davidson,

a kompozycja powstała jako przeprosiny, że dudy wyparły harfę. W duecie zagrali kolejną kompozycję Lindsaya, która powstała w Koszalinie po bólu zęba. 

    Słuchając Koncertu nr 1 La Primavera (wiosna) z 4 pór roku A. Vivaldiego w mistrzowskim wykonaniu U. Grahm, publiczność ponownie przeniosła się do Włoch.

   I znów publiczność powędrowała do Szkocji słuchając kolejnych trzech kompozycji Lindsaya Davidsona, a o tym co było przyczyną ich powstania opowiadał kompozytor.

    Następnie zabrzmiały zabytkowe organy,  tym razem francuską muzyką epoki romantyzmu. W nastrój  powagi i refleksji wprowadziła publiczność U. Grahm grając „Piece heroique” C. Francka.

     Kolejny raz usłyszeliśmy harfę celtycką i dudy, gdy po mistrzowsku zagrali Irena i Lindsay  Davidsonowie, przeplatając grę opowieściami o muzyce szkockiej i o utworze, który skomponowany został w Japonii. Oprócz harfy publiczność słuchała dźwięków dud małych, średnich i dużych.

     Koncert brawurowo zakończyła Ursula Grahm  Finałem z Symfonii nr 1 L. Vierna.

Zachwycona publiczność bardzo, bardzo długo, na stojąco oklaskiwała wykonawców. Była to niezwykła, wyjątkowo urozmaicona muzyczna podróż i tak wiele było barw dźwięków. Koncert pełen elegancji, lekkości i mistrzowskiego wykonania.

M.P.